Kim van der Linde
Tja, wat wil je over me weten? Laat ik beginnen bij de studie die ik gedaan heb. Ik heb aan de Universiteit van Amsterdam Klinische Ontwikkelings Psychologie gestudeerd. Tijdens deze studie leer je over mensen die in ontwikkeling zijn. Dat kunnen zowel kinderen als volwassenen zijn, omdat volgens de visie van deze opleiding een mens eigenlijk nooit stopt met ontwikkelen. Ik ben dus opgeleid om zowel kinderen als volwassenen te behandelen.

Tijdens deze studie heb ik in Amsterdam gewerkt met delinquente jongeren. Zowel in de gevangenis, als op een dagbehandeling. Deze jongeren hadden veel problemen, van depressie tot problemen in het omgaan met boosheid. Ook speelden er vaak problemen in het gezin, ouders die bijvoorbeeld het vertrouwen in hun kind waren verloren. En andersom. Ik heb gesprekken gevoerd met jongeren en ouders en ik heb trainingen aan groepen jongeren gegeven.

Na een aantal jaren, (ik was inmiddels afgestudeerd als Master of Science) ben ik overgestapt naar een psychologenpraktijk. De behandelingen die ik hier gaf zijn korter van duur en nog meer divers dan wat ik in Amsterdam al gewend was. Binnen deze praktijk heb ik zowel kinderen als jongeren en volwassenen behandeld. Allemaal met hun eigen, unieke, problemen.

Binnen deze praktijk ben ik verder gaan studeren. Ik heb inmiddels een tweejarige ‘post-master’ opleiding afgerond, waardoor ik me nu GZ-psycholoog mag noemen. Dit houdt in dat ik extra breed en generalistisch opgeleid ben, zowel voor kinderen als volwassenen.

Het werken met mensen heb ik altijd leuk gevonden. Wat me echter steeds meer tegen begon te staan was de bemoeienis van zorgverzekeraars en de ‘productiecijfers’ die ik moest halen. Daarom ben ik mijn eigen praktijk begonnen. Ik wil iedereen die hulp nodig heeft een behandeling kunnen bieden, niet alleen mensen die een diagnose hebben. Wat mij betreft eindigt de behandeling niet na 45 minuten gesprek. Een behandeling behelst mijns inziens soms meer dan die 45 minuten, soms ondersteuning tussen de gesprekken door, soms juist kortere gesprekken. Ieder persoon is anders en heeft een andere benadering nodig. Binnen mijn eigen praktijk wil ik hier de ruimte voor bieden.

Altijd Open: Praten met personen in plaats van labels plakken.